W pawilonie Akwarium Terrarium w Bydgoszczy wydarzyło się coś, co może mieć znaczenie nie tylko dla miłośników gadów, ale również dla globalnej ochrony przyrody. Na początku kwietnia przyszły na świat młode osobniki gekona Standinga – gatunku uznanego przez IUCN za narażony na wyginięcie. Ich pojawienie się to wyraźny sygnał skuteczności hodowli zachowawczej prowadzonej przez bydgoskie zoo.
Gekon Standinga (Phelsuma standingi) to jeden z największych dziennych gekonów – dorasta nawet do 28 cm długości. Jego ciało jest masywne i grube w porównaniu do innych przedstawicieli rodzaju Phelsuma. Ubarwienie tych jaszczurek bywa zmienne – od brązowo-szarego po intensywnie zielone lub turkusowe, z siatkowatymi wzorami na ciele i głowie. Młode mają żółtawozieloną głowę i jasne pręgi na grzbiecie.
Gekony dzienne nie mają powiek – ich oczy chroni przezroczysta łuska, którą czyszczą językiem. U samic często widoczne są dwa kredowe worki wapienne po bokach szyi – magazynują wapń potrzebny do budowy skorupek jaj.
Gekony Standinga żyją głównie w parach i są bardzo terytorialne – zarówno samce, jak i samice potrafią być agresywne wobec przedstawicieli tej samej płci. Komunikują się głównie przez postawę ciała, zmiany intensywności ubarwienia i szybkie ruchy, a nie przez dźwięki.
Gatunek ten występuje wyłącznie w suchych, ciernistych lasach południowo-zachodniego Madagaskaru – w regionach takich jak Andranolaho, Sakaraha i Park Narodowy Zombitse-Vohibasia. Temperatury w ciągu dnia nie spadają tam poniżej 20°C, a w najgorętszych miesiącach sięgają nawet 40°C w cieniu. Nocą, w lipcu i sierpniu, mogą spadać do 13°C.
Głównymi zagrożeniami dla tego gatunku są nielegalny odłów do handlu zwierzętami egzotycznymi oraz niszczenie siedlisk przez wypalanie lasów pod produkcję węgla drzewnego. W celu ochrony populacji powstają programy hodowlane i rejestry (studbooki) prowadzone przez ogrody zoologiczne, m.in. przez zoo w Edynburgu.
Gekony Standinga są jajorodne. Przy temperaturze inkubacji 28°C młode wykluwają się po 60–70 dniach, mierząc około 8 cm długości. W warunkach hodowlanych samica może składać kolejne pary jaj co około 21 dni. Średni czas inkubacji wynosi 77 dni przy temperaturach 26–30°C. Do stymulacji rozrodu stosuje się okres ochłodzenia (ok. 3 miesiące), z temperaturami dziennymi 25°C i nocnymi 15°C – spadek temperatury nocą jest głównym bodźcem do rozpoczęcia godów.
W warunkach terraryjnych gekony Standinga mogą dożyć nawet 15–20 lat, pod warunkiem zapewnienia odpowiednich warunków.
Na początku kwietnia, w pawilonie Akwarium Terrarium, przyszły na świat młode gekony Standinga. Zaraz po wykluciu maluchy były bardzo samodzielne – same poszukiwały karmy oraz ukrywały się przed zagrożeniem. To cecha charakterystyczna tego gatunku.
Gekony Standinga są wszystkożerne – zjadają drobne bezkręgowce, owady, małe kręgowce oraz pokarm roślinny w postaci słodkich miękkich owoców, pyłków i nektaru. Dodatkowo odgrywają ważną rolę jako zapylacze – ich długi język pozwala zlizywać nektar z kwiatów, co sprzyja przenoszeniu pyłku.
Są też ważnym elementem ekosystemu suchych lasów Madagaskaru – jako drapieżniki owadów oraz ofiary dla większych zwierząt.
Narodziny młodych gekonów w bydgoskim zoo to nie tylko lokalne wydarzenie – to również przykład skutecznej hodowli zachowawczej. Takie inicjatywy są niezbędne, by ratować gatunki zagrożone wyginięciem. Bydgoskie Akwarium Terrarium pokazało, że poprzez odpowiednie warunki można skutecznie wspierać ochronę przyrody – nawet tej, która pochodzi z najdalszych zakątków świata.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze