Rejsy, opowieści, koncerty – Wisła znów tętni życiem w Fordonie

Bydgoszcz ma dwie rzeki, ale tylko jedna z nich przemówi w sierpniu ludzkim głosem. Od 15 do 17 sierpnia Fordon – dzielnica, która przez dekady żyła w cieniu głównego nurtu miasta – stanie się centrum jednej z najciekawszych kulturalnych narracji tego lata. Festiwal Wisły po raz trzeci zagości na zrewitalizowanych bulwarach, które odzyskały sens istnienia dzięki powrotowi ludzi, dźwięków i tradycji nad rzekę.

Pierwszy dzień festiwalu w Fordonie rozpocznie się nastrojowym recitalem Jacka Beszczyńskiego, ale prawdziwa magia rozegra się na wodzie. Rejsy łodzią „Copernicus” to nie tylko podróż po rzece – to wciągająca lekcja lokalnej historii. Opowieści Rączki o Maurycym Fajansie, żydowskich sportach wodnych czy kobiecym więzieniu w Fordonie przenoszą uczestników do czasów, gdy Wisła miała więcej znaczeń niż tylko geograficzne.

Sobotni program rozszerza ten koncept – pojawią się animacje dla dzieci, rejsy z poetami, z Mikołajem Kopernikiem, o ptakach rzeki, a nawet o hanzeatyckich tradycjach kupieckich. Każda łódź staje się wehikułem wspomnień.

Festiwal to także bulwary pełne życia: stoiska edukacyjne, warsztaty rzemieślnicze, jarmark „Nadwiślańskie Smaki”, a także spektakle plenerowe i koncerty. Kulminacją będzie sobotnia parada kilkudziesięciu łodzi i widowisko światło-woda-dźwięk, które zakończy koncert zespołu Kobranocka.

Dla wielu mieszkańców Fordonu to coś więcej niż tylko impreza. To forma dumy, że ich dzielnica znów „jest na mapie”, i to w sposób niebanalny – przez kulturę, pamięć i wodę.

W tle wydarzeń przebija się narracja o przemianie. Jeszcze dekadę temu bulwary w Fordonie były zapomnianą częścią miasta. Dziś – dzięki inwestycjom, ale i zaangażowaniu społeczników – stały się przestrzenią wspólnoty. Festiwal Wisły jest tego najlepszym symbolem.

W programie nie zabrakło także odniesień do trzech kultur Fordonu – polskiej, żydowskiej i niemieckiej. Zwiedzanie synagogi, spektakl o Szolemie Alejchemie czy wspólne rejsy z opowieściami to wyraźny gest wobec przeszłości, która może być podstawą przyszłości.

Na zakończenie – pożegnanie flisaków i rejs do Chełmna. Wisła popłynie dalej, ale to, co zostanie w Fordonie, to pamięć i przekonanie, że rzeka może być sceną, przewodnikiem i nauczycielem.