Dzwon Nadziei w bydgoskim Centrum Onkologii. 44‑latka kończy leczenie

W środę, 9 września 2026 w holu budynku PARiS w Centrum Onkologii w Bydgoszczy rozległ się dźwięk Dzwonu Nadziei. Anna Trafny, 44‑letnia pacjentka, symbolicznie zakończyła leczenie systemowe po miesiącach chemioterapii i wizyt w Ambulatorium Chemioterapii.

Diagnozę usłyszała w listopadzie 2025 roku. W styczniu przeszła operację, a od lutego była w trakcie terapii systemowej w bydgoskim ośrodku. Ostatnią dawkę przyjęła 9 września — wtedy też uderzyła w dzwon, stając obok bliskich, innych pacjentów i personelu Ambulatorium.

Ostatnia dawka 9 września — dzwon w holu PARiS

Dzwon pojawił się tu w czerwcu i szybko stał się znakiem domknięcia trudnego etapu. Anna Trafny planowała ten moment od dawna. „Bicie tym dzwonem pozwoli mi zamknąć ten etap mojej drogi i uwierzyć przede wszystkim, że to już jest ten moment, że idę dalej” — mówi.

Przy tej chwili byli najbliżsi: partner, który tygodniami przyjeżdżał z Anną na chemioterapię, przyjaciółki oraz dwaj synowie. Obok stanął też zespół Ambulatorium Chemioterapii — osoby, które na co dzień widzą zmęczenie, niepokój, ale i małe zwycięstwa pacjentów. Dla wielu z nich dzwon to chwila wytchnienia i sygnał: kolejny etap za nami.

Pacjentka podkreśla, że tę drogę potraktowała zadaniowo — krok po kroku, bez odkładania ważnych rzeczy na później. Dzwon był jednym z tych zadań, które wyznaczyła sobie na starcie leczenia. Wsparcie rodziny i przyjaciół okazało się kluczowe: często wystarczała obecność, kubek herbaty, gotowość, by odebrać telefon w środku nocy i po prostu przyjechać.

Chcesz uderzyć w Dzwon Nadziei? Zgłoś się do gabinetu 24

Centrum zachęca pacjentki i pacjentów po zakończeniu leczenia systemowego do wspólnego celebrowania tej chwili. Zgłoszenia przyjmuje Kierownik Opieki Medycznej w Ambulatorium Chemioterapii, gabinet nr 24, w godzinach 6:30–14:00. Można też zgłosić się do sali podawania chemioterapii — w godzinach pracy.

To prosta procedura, a dla wielu osób ważny symbol: ulga dla jednych, wdzięczność dla innych, dla części — start następnego etapu leczenia i życia. Dzwon w budynku PARiS działa od czerwca i z każdym kolejnym uderzeniem przypomina, że za każdą terapią stoi konkretna osoba i jej historia.