Oko Nigdy Nie Śpi po raz 13.: targi sztuki w Bydgoszczy

W postindustrialnej hali na Bydgoszczy Wschód powstanie tymczasowa „fabryka” sztuki. To tu organizatorzy przeniosą hasło tegorocznej odsłony — „FABRYKA i PRODUKT” — z poziomu idei do realnej przestrzeni. Zamiast taśm produkcyjnych będą prace artystów, zamiast magazynu — strefa spotkań. Publiczność ma nie tylko oglądać, lecz także kupować dzieła podczas targów młodej sztuki.

Otwarta, surowa przestrzeń hali zostanie zamieniona w ekspozycję z działaniami audiowizualnymi, performansami i instalacjami. Wydzielona strefa targowa pozwoli twórcom i twórczyniom zaprezentować prace bez pośredników, a odwiedzającym — zabrać sztukę do domu. Co z tego mają widzowie? Konkretny kontakt z autorami i szansa na zakup oryginałów, nie plakatów z sieciówki. To format, który naturalnie łączy pokaz, rozmowę i transakcję — bez barierek i dystansu.

A to nie koniec: część programu wyjedzie poza miasto, do Studia Cierpienie w Smarzykowie. W planie są koncerty, praktyki dźwiękowe i wydarzenia wspólnotowe, czyli spotkania budowane wokół słuchania i współobecności.

W Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy zobaczymy wystawę Olgi Mokrzyckiej przygotowaną pod kuratorską opieką Roberta Kuśmirowskiego. Równolegle festiwal włącza do programu ogólnopolski projekt „50 na 51” organizowany przez Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W jego ramach pokazane zostaną eksperymentalne filmy dokumentalne i artystyczne Marcina Giżyckiego oraz Czarnego Karła. Obok seansów zaplanowano też działania miejskie, warsztaty i panele dyskusyjne — tak, by obraz, dźwięk i rozmowa pracowały razem.

Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe „Oko nigdy nie śpi” organizuje Fundacja Czarny Karzeł. To nie tylko pokaz sztuki, lecz „sympozjum relacyjne” — format, który z założenia zbliża twórców i odbiorców. Każda 13. edycja to nowe pojęcie przewodnie; w tym roku motyw FABRYKI i PRODUKTU prowadzi przez kwestie systemu, wydajności i kontroli, ale pozwala też wybrzmieć temu, co nieoczywiste i oryginalne. Prezentacje mają charakter eksperymentalny i procesualny, reagują na współczesne napięcia — od klimatu po poczucie wyobcowania — i często wychodzą poza klasyczne sale wystawowe w przestrzenie pałacowe oraz miejskie.

Szczegółowy program festiwalu został przygotowany przez organizatorów i obejmuje wystawy, performanse, działania audiowizualne, koncerty, warsztaty, projekcje oraz slamy poetyckie. To jeden z rozpoznawalnych festiwali sztuki w Bydgoszczy, który stawia na bliski kontakt i konkretne doświadczenia, a nie tylko oglądanie z dystansu.