Zmarł prof. Jacek Woźny, były rektor UKW w Bydgoszczy

prof. Jacek Woźny kierował Uniwersytetem Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy przez osiem lat — 2016–2024. Odszedł 28 grudnia, miał 63 lata. „Z głębokim żalem przyjęliśmy tę wiadomość” — przekazała uczelnia.

Urodził się 20 sierpnia 1962 roku w Bydgoszczy. Studiował archeologię na UMK w Toruniu, dyplom uzyskał w 1987. Jeszcze podczas studiów pracował w Biurze Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Bydgoszczy. W 1989 związał się z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Bydgoszczy — z tą uczelnią pozostał do ostatnich dni.

Stopień doktora zdobył na UAM w Poznaniu w 1994 roku, habilitację uzyskał w 2000, tytuł profesora nauk humanistycznych — w 2009. W 2014 r. ukończył studia MBA w gdańskiej WSB.

W 1996 roku (1996) został zastępcą dyrektora Instytutu Historii. Trzy lata później objął funkcję prorektora ds. dydaktycznych WSP i Akademii Bydgoskiej — należał wówczas do najmłodszych prorektorów w historii uczelni. W latach 2002–2008 był prodziekanem Wydziału Humanistycznego; przez kolejne osiem lat kierował tym wydziałem.

Jako rektor wybrany w 2016 i ponownie w 2020, prowadził UKW przez czas niżu demograficznego, pandemii i wojny w Ukrainie. Uczelnia wspomina, że „swoje decyzje podejmował po konsultacjach, z namysłem i roztropnością”. Poza obowiązkami rektora był m.in. prezesem AZS-u WSP i przewodniczącym uczelnianych komisji. Ostatnio został wybrany radnym wojewódzkim.

Był badaczem, który potrafił wydobyć z ziemi historię najdawniejszych mieszkańców naszego regionu. Odkrył najstarsze obozowiska łowców reniferów w Bydgoszczy — datowane na 9 tysięcy lat p.n.e.. Brał udział w badaniach w Dudce na Mazurach (najstarsze cmentarzysko na ziemiach polskich), współodkrył relikty niemieckiego poligonu „Heidekraut” w Bory Tucholskie. Pracował też przy obozowisku neandertalskich łowców mamutów w Zwoleniu, datowanym na 70 tysięcy lat p.n.e..

Dorobek? Blisko 200 publikacji: 11 monografii, 8 prac zbiorowych pod redakcją, 1 podręcznik, 140 artykułów. Referaty na 90 konferencjach — krajowych i międzynarodowych. Wypromował trzech doktorów, recenzował 12 prac doktorskich, cztery habilitacje i dwie profesury. Pisał też hasła do Encyklopedii Bydgoszczy.

Od 2005 roku był wiceprezesem i członkiem zarządu Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego. Działał w Instytucie Kaszubskim, Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy, Radzie Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy (jako przewodniczący), Radzie Muzeum Ziemi Pałuckiej w Żninie oraz w Wojewódzkiej Radzie Ochrony Zabytków.

Otrzymał wiele wyróżnień, w tym Srebrny Krzyż Zasługi (1998), Medal Prezydenta Bydgoszczy, Medal Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, Medal Komisji Edukacji Narodowej, indywidualne nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Medal Prezesa AZS. W kwietniu tego roku odebrał Medal Honorowy Casimirus Magnus — najwyższe wyróżnienie UKW.

Po pracy wkładał słuchawki. Rock — setki płyt na półkach, opowieści o koncertach, nowe brzmienia w kolekcji. Taki był prof. Jacek Woźny również poza salą wykładową.