Ugory 14 na Szwederowie: remont domyka pierzeję

Na ul. Ugory ruszył remont kamienicy z numerem 14 — to trzypiętrowy, podpiwniczony dom mieszkalny z okolic 1904 roku. Budynek stoi na planie zbliżonym do prostokąta i zachował przejazd bramny z oryginalną stolarką. Na fasadzie widać gzymsy, naczółki i opaski wokół okien. Tuż pod dachem biegnie drobny gzyms na konsolach, który nadaje elewacji rytm i porządek.

Ten adres jest brakującym ogniwem południowej pierzei — po lewej stronie wejścia do kościoła Matki Boskiej Nieustającej Pomocy wszystkie kamienice będą już po odświeżeniu. Wcześniej nowe lica zyskały numery 6, 8, 10 i 12. Po prawej stronie wejścia prace przeszły budynki z numerami 18, 20 i 22. Efekt jest wymierny: spójny ciąg odnowionych elewacji przy ruchliwym placu przed kościołem.

To nie tylko kwestia estetyki. Odnowione fasady podkreślają historyczną tkankę Starego Szwederowa, a jednocześnie porządkują przestrzeń przy głównym dojściu do świątyni. Dla mieszkańców i pieszych to czytelniejsze, przyjaźniejsze wejście w ulicę.

Zmiany przy Ugorach nie zaczynają się na tynku i nie kończą na rusztowaniach. W ostatniej dekadzie ulica dostała nową nawierzchnię jezdni i chodniki, a w tej części tzw. Starego Szwederowa utwardzono także ul. Grodziską. Z poprzednich edycji BBO sfinansowano monitoring, nowe oświetlenie oraz doświetlone przejścia dla pieszych — to realnie poprawia widoczność po zmroku. Przy skrzyżowaniu z ul. Nowodworską powstał zbiornik retencyjny, a otoczenie skrzyżowania obsadzono i na nowo zaaranżowano.

Ta kombinacja inwestycji robi różnicę już dziś. Piesi zyskują bezpieczniejsze przejścia, kierowcy — równą jezdnię, a mieszkańcy — więcej zieleni przy ruchliwym węźle. I to właśnie tu widać, jak remont kamienicy Ugory Bydgoszcz wpisuje się w szerszy porządek ulicy.

Do 1920 roku Ugory, razem z ulicą Nową, wyznaczały południową granicę Bydgoszczy. Zabudowa wcale na to nie czekała — większość kamienic na południowej pierzei między ul. Leszczyńskiego a ul. Podhalańską powstała jeszcze przed włączeniem całego Szwederowa do miasta. Odcinek między ul. Podhalańską a ul. Solskiego wypełniał się głównie w okresie międzywojennym.

W latach 1926–28 stanął kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, który do dziś spina kompozycję ulicy. Po północnej stronie pod koniec lat 60. wyrosły bloki, a na początku lat 90. oddano do użytku wieżowce u zbiegu z ul. Nowodworską. To dobry punkt odniesienia: w jednym kadrze spotykają się secesyjne detale, socmodernistyczne bloki i wysoka zabudowa lat transformacji. Chcesz zrozumieć, jak miasto rośnie i dojrzewa? Wystarczy przejść ten krótki odcinek.

Miasto równolegle prowadzi działania rewitalizacyjne: udziela dotacji konserwatorskich, wydaje nakazy remontów, zwalnia z opłat za zajęcie pasa drogowego pod kawiarnie, organizuje konkursy oraz przebudowuje ulice, chodniki i mosty. Przy prezydencie działa Rada ds. Estetyki, a skuteczne interwencje podejmuje również plastyk miasta. Rewitalizację ułatwiają miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego.