Szwederowo: Nowodworska 40 i Traugutta 6 po remoncie

Na Szwederowie zniknęły kolejne odrapane fasady — przy ul. Nowodworskiej 40 i ul. R. Traugutta 6. Fronty błyszczą świeżą farbą, a na rogu przy ul. T. Lenartowicza cała pierzeja tworzy już jednolity, odnowiony ciąg. To remonty z detalem, który łatwo przeoczyć w biegu do sklepu czy szkoły.

Budynek przy ul. Nowodworskiej 40 wzniesiono na początku XX wieku na planie zbliżonym do prostokąta. Ma trzy kondygnacje i użytkowe poddasze doświetlane przez lukarny. Od strony ulicy uwagę przyciąga okazały portal wejściowy z płaskorzeźbą starego numeru budynku — „20”. Zachowała się też oryginalna stolarka drzwiowa, a szczyt wieńczy płaskorzeźba z motywem kobiecej głowy. Pod nią widnieje liczba 1908, czyli data budowy, a parter od pierwszego piętra oddziela wyraźny gzyms.

Remont objął elewację frontową. Zleciła go wspólnota, którą zarządza ADM, a koszt prac oszacowano na prawie 140 tysięcy złotych. To przykład, jak taki remont kamienic Szwederowo potrafi przywrócić urodę całej ulicy — nie tylko jednego adresu.

Niedaleko, przy ul. R. Traugutta 6, zakończono odświeżanie kolejnej kamienicy. Wzniesiono ją około 1910 roku jako dom mieszkalny, z dwoma piętrami i użytkowym poddaszem doświetlanym lukarnami. Parter i fragmenty wyższych kondygnacji zdobi boniowanie, okna obwiedziono eleganckimi opaskami z delikatnym wzorem przy krawędziach, a pod oknami drugiego i trzeciego piętra wkomponowano geometryczne panele. W drzwiach zachowała się oryginalna stolarka. Remont zleciła wspólnota mieszkaniowa.

Wraz z wcześniejszymi odnowieniami frontów przy skrzyżowaniu z ul. T. Lenartowicza cała szwederowska pierzeja tworzy już uporządkowaną ścianę ulicy. To widać w codziennym ruchu — rząd równych, czystych fasad porządkuje kadr, a detale przestają ginąć w szarości.

W okolicy prace jeszcze trwają — przy termomodernizacji sąsiedniej szkoły podstawowej. Dzięki wsparciu z funduszu Unii Europejskiej budynek będzie docieplony i zyska panele słoneczne. Wcześniej miasto odnowiło elewację i dach zabytkowego gmachu Bydgoskiego Zespołu Placówek Opiekuńczo‑Wychowawczych. To sygnał, że porządkowanie kwartałów nie kończy się na jednym adresie.

Skąd wzięła się nazwa ulicy Nowodworskiej? Ta część dzisiejszego Szwederowa do połowy XIX wieku była odrębnym folwarkiem o nazwie Nowy Dwór (Neuhoff). W 1858 roku włączono ją do Bydgoszczy, a granica miasta biegła wówczas m.in. ulicami M. Konopnickiej – T. Lenartowicza – Nowa – Ugory. Do miasta należał także wąski klin między ul. Leszczyńskiego i ul. Skorupki, natomiast resztę dzisiejszego osiedla przyłączono dopiero w 1920 roku. Historia nazwy dosłownie została więc zapisana w planie dzielnicy.

W ostatnich latach właściciele innych nieruchomości zlecili odnowienie m.in. frontu narożnej kamienicy na styku ul. R. Traugutta i ul. T. Lenartowicza oraz budynków przy ul. Nowodworskiej 50 i 57. Taki łańcuch remontów — adres po adresie — realnie zmienia odbiór okolicy i wzmacnia ciąg pieszy. To też dobry znak dla kolejnych wspólnot myślących o remoncie kamienic Szwederowo.