Szubin nagrodził troje mieszkańców Medalem Sędziwoja

Laureaci odebrali odznaczenia w sali Urzędu Stanu Cywilnego w Szubinie, tuż przed rozpoczęciem sesji absolutoryjnej Rady Miejskiej Szubina. Nie było fanfar, były brawa i konkret — uhonorowanie ludzi, których praca zmienia codzienność mieszkańców.

Wnioski o przyznanie Medali Honorowych Sędziwoja z Szubina trafiły do radnych z trzech stron i wszystkie zyskały akceptację. Kandydaturę Jadwigi Bołki zarekomendowała Joanna Kalka, dyrektor Szubińskiego Domu Kultury. O uhonorowanie Kazimiery Kowalskiej wystąpił Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Szubinie. Z kolei dr Piotra Szybowicza nominowało Szubińskie Towarzystwo Kulturalne.

Podczas uroczystości przewodniczący rady Radosław Borowiak oraz burmistrz Mariusz Piotrkowski przedstawili zasługi wyróżnionych. Mówili o konkretnych działaniach, latach pracy i efektach, które każdy może zobaczyć — na talerzu w stołówce, w haftach Pałuk i przy szachownicy.

Kazimiera Kowalska od lat działa na rzecz osób samotnych, ubogich i zagrożonych wykluczeniem. Jej codzienność to przygotowywanie posiłków w stołówce im. św. Faustyny prowadzonej przez Akcję Katolicką przy parafii św. Andrzeja Boboli w Szubinie. Z jej inicjatywy odbywają się też spotkania świąteczne — wigilie i śniadania wielkanocne — tak, by nikt nie zostawał sam przy świątecznym stole.

Jadwiga Bołka całe życie poświęciła sztuce ludowej Pałuk. Prowadziła warsztaty, pokazy i zajęcia z haftu oraz zdobnictwa pałuckiego, a wokół tych działań powstały koła hafciarskie i rękodzielnicze. Dzięki takim inicjatywom tradycyjne wzory nie trafiły do szuflady — są przekazywane dalej i mają następców.

Dr Piotr Szybowicz to nauczyciel historii w szubińskim LO, wykładowca Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy i wiceprezes Kujawsko-Pomorskiego Związku Szachowego. Przez kilkanaście lat bezpłatnie prowadził zajęcia z gier logicznych dla dzieci i młodzieży. Efekt? ponad tysiąc zorganizowanych turniejów, w tym 80 rangi mistrzostw województwa i 8 mistrzostw Polski — liczby, które robią wrażenie nie tylko na szachistach.

Co łączy tegorocznych laureatów? Inny fach i ten sam rezultat: realna zmiana — ciepły posiłek dla potrzebujących, misterny haft na lnianej serwecie i młodzi ludzie, którzy uczą się strategii, cierpliwości i gry fair.

Po raz pierwszy wyróżnienia wręczono w 2015 roku, podczas obchodów 650-lecia grodu pelikana. Od tamtej pory medale nadaje się co roku, zawsze na początku lata. To najwyższe lokalne odznaczenie — symbol uznania samorządu dla długofalowej pracy na rzecz wspólnoty.