Świętej Trójcy: nowy chodnik, 200 tys. na dach, rusza farbiarnia

Na Świętej Trójcy widać finał robót przy chodniku. Odcinek między zejściem na kładkę K. Klenczona a ul. Czartoryskiego jest już szerszy.

Nowa nawierzchnia z betonowych płyt ułożonych „w karo” i opasek z kamiennej kostki pozwala wygodnie minąć stylowe latarnie w formie pastorałów. Po zmroku ta część kwartału zyskuje spójny, historyzujący charakter. To detale, ale to one budują całość.

Parafia p.w. Świętej Trójcy w tym roku zleciła prace przy dachu – konserwację i wymianę pokrycia. Prace otrzymały wsparcie samorządowe, a środki pochodzą przede wszystkim z funduszu europejskiego dla regionu na lata 2021–2027 oraz z budżetu województwa. Dofinansowanie pozwala zrealizować zakres, który w praktyce zabezpiecza obiekt na kolejne lata. To pomoc celowana w konserwację zabytku używanego na co dzień. Kwota to 200 tysięcy złotych.

Świątynia pochodzi z 1912 roku i ma układ bazylikowy z transeptem. Takiej konfiguracji sakralnej w Bydgoszczy jest niewiele.

Zmiany obejmą również parcelę z dawną farbiarnią położoną między ulicą Św. Trójcy a Młynówką. Firma NK Develoment uzyskała pozwolenie na przebudowę i rozpoczęła pierwsze prace na terenie obiektu. W odnowionym gmachu przewidziano przede wszystkim mieszkania, zaś na kondygnacjach parterowych – lokale usługowe. To powrót życia do solidnej, przemysłowej tkanki z początku XX wieku. Nowa zabudowa powstaje także przy skrzyżowaniu z ul. Chwytowo. Razem te inwestycje mają szansę połączyć pieszo rzekę i ulicę bardziej naturalnie.

Wzdłuż ulicy odnowiono w ostatnich latach wiele elewacji zabytkowych kamienic. Do formy wrócił m.in. dom z licznymi płaskorzeźbami pod numerem 23. Równie dobrze prezentują się narożne budynki przy skrzyżowaniu z ul. A. Kordeckiego. Część prac wsparły miejskie dotacje konserwatorskie.

To jedna z najstarszych tras w mieście, której bieg już w średniowieczu prowadził w stronę Koronowa. W okresie zaborów ulica nosiła nazwę Berliner Strasse. Od 1898–1969 kursowały tędy tramwaje w kierunku Okola. Znaczenie w układzie drogowym zmalało wraz z uruchomieniem ulicy Kruszwickiej i przebudową węzła Grunwaldzkiego pod koniec lat 80. XX wieku. Decyzją Rady Miasta ta część Śródmieścia znajduje się w granicach bydgoskiego parku kulturowego. Dzisiejsza zabudowa to głównie okazałe kamienice z przełomu XIX i XX wieku oraz gmachy z lat 1910–12 i 1910–11, w tym kościół i obecny Zespół Szkół Mechanicznych. W 1903 nad Młynówką wzniesiono także farbiarnię Wilhelma Koppa, która oferowała usługi pralnicze.

Miasto od kilku lat prowadzi szeroki pakiet działań wspierających Śródmieście. Oprócz dotacji konserwatorskich są też nakazy remontów, zwolnienia z opłat za zajęcie pasa drogowego pod ogródki, konkursy oraz przebudowy ulic, chodników i mostów. Przy prezydencie działa Społeczna Rada ds. Estetyki, a plastyk miasta regularnie interweniuje w kluczowych sprawach. Wsparciem są także nowe miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego.