Kruszenie lodu na Wiśle: od Ujścia Wisły do Torunia

Decyzja zapadła mimo trudnych warunków przy ujściu. Skala jest duża, a odwilże na południu przyspieszą spływ wód — dlatego działania ruszają natychmiast. Pokrywa lodowa zalega od Ujścia Wisły do Torunia na odcinku ok. 200 km. Przy podawanym tempie prac to minimum 20 dni kruszenia lodu na Wiśle.

Warunki głębokościowe przy ujściu rzeki nie sprzyjają pracy jednostek, ale opady i wzrost temperatur w południowych regionach oznaczają szybciej płynącą wodę z górnych odcinków. Trzeba udrożnić koryto tak, by w razie potrzeby poprowadzić spływ połamanego lodu. Pierwszy priorytet to otwarcie drogi wodnej do dolnego stanowiska Stopnia we Włocławku.

W dniach 05–08.02.2026 do pracy wchodzą cztery lodołamacze liniowe o najmniejszym zanurzeniu — Nerpa, Manat, Narwal, Rekin — oraz czołowy Puma. Zadanie na start jest konkretne: wykucie rynny na Martwej Wiśle, gdzie lód ma około 35 cm grubości, a następnie próba wejścia na Ujściu Wisły i kruszenie w górę rzeki. Trasa prowadzi przez Martwą Wisłę, Zatokę Gdańską, ujście i z powrotem do Przegaliny.

Dnia 09.02.2026 załogi kontynuują łamanie pokrywy przy wrotach roboczych i w komorze śluzy w Przegalinie. Po udrożnieniu śluzy do zespołu dołączą lodołamacz czołowy Tygrys i liniowy Foka; zaplanowano też bunkrowanie paliwa. 10.02.2026 prace idą dalej w górę Wisły. Choć prognozy na 9–11.02.2026 przewidują ujemne temperatury, południowy wiatr ma sprzyjać spławianiu lodu w kierunku Zatoki Gdańskiej.

Plan zakłada możliwie szybkie otwarcie drogi wodnej do dolnego stanowiska Stopnia we Włocławku. To umożliwi ewentualne rozpoczęcie zrzucania połamanego lodu z Zalewu Włocławskiego i z Górnej Wisły. Taki układ prac daje szansę na kontrolowany spływ zatorów lodowych, gdy na południu kraju pojawi się fala roztopowej wody.