75 lat Wydz. Inż. Mechanicznej. Doktorat dla prof. Gawlika

Historia uczelni zaczęła się wraz z powołaniem Wydziału w 1951 roku, gdy Politechnika Bydgoska działała jeszcze jako Wieczorowa Szkoła Inżynierska. Ten moment był startem szkolnictwa wyższego w Bydgoszczy i do dziś to Wydział Inżynierii Mechanicznej nadaje ton kierunkom rozwoju. Przez kolejne dekady Wydział pracował bez przerwy, łącząc dydaktykę z projektami badawczymi. Dziś kształci m.in. na mechanice i budowie maszyn, mechatronice oraz inżynierii w medycynie, trzymając kurs na praktyczne umiejętności i współpracę z przemysłem.

To świętowanie 75-lecia jest też momentem spojrzenia w przyszłość i uporządkowania planów rozwojowych – „Jubileusz 75-lecia jest uhonorowaniem trudu, pracy i zaangażowania wielu pokoleń” – mówi prof. Marek Adamski, rektor Politechniki Bydgoskiej.

Centralnym punktem obchodów było nadanie tytułu doktor honoris causa prof. Józefowi Gawlikowi. To uznany badacz w obszarze nauk technicznych, związany z inżynierią produkcji i mechaniką, zajmujący się m.in. automatyzacją wytwarzania, precyzyjną obróbką materiałów oraz monitoringiem narzędzi i jakości wyrobów. Jego wiedza ma realne przełożenie na praktykę wielu zakładów.

Prof. Gawlik przez lata współtworzył rozwój Politechniki Krakowskiej, pełniąc funkcje prorektora i rektora.

Na dorobek laureata składa się ponad 250 publikacji i 13 patentów, a wyniki badań są wykorzystywane przez firmy produkcyjne. Dochodzi do tego aktywność w Akademii Inżynierskiej w Polsce oraz promowanie innowacyjności, także poza krajem. To dorobek mierzalny.

„Zawodowe drogi Profesora często wiodły z Małopolski do Bydgoszczy” – dodaje prof. Marek Adamski, podkreślając, że z tych spotkań narodziły się wspólne konsorcja naukowe, konferencje i rozwój kadry PBŚ.

W trakcie jubileuszu uhonorowano także prof. Józefa Szalę – sali posiedzeń Senatu PBŚ nadano Jego imię. Profesor, były rektor bydgoskiej uczelni, był światowej klasy autorytetem w ocenie trwałości i wytrzymałości materiałów oraz elementów konstrukcyjnych, a jednocześnie promotorem i mentorem wielu badaczy.

Ten gest symbolicznie łączy doświadczenie uczelni z planami, o których mówi władze – rozwój z zakorzenieniem w mechanicznych korzeniach i lokalnym środowisku.